Türk Telekom

Frame Relay, kurumlara geniş alan ağları üzerinden 33,6 – 2048 Kbps hız aralığında, esnek bant genişliği patlamalı trafik profilini en iyi şekilde taşıyabilmek için geliştirilmiş, yüksek hızlı iletişim teknolojisidir.

Frame Relay, X.25 paket anahtarlamalı ağların istatistiksel çoklama yöntemini ve ortak port kullanımını, TDM devre anahtarlamalı ağların ise yüksek hız ve minimum gecikmesini almıştır.

Frame Relay, bilgiyi frame (paket) haline getirerek, WAN üzerinden karşı tarafa göndermek için kullanır. Her frame, şebeke tarafından frame’in gideceği yerin anlaşılabilmesi için bir adres taşır. Frame’ler, gideceği yere varana kadar Frame Relay şebekesindeki bir çok switch’ten geçebilir. Layer 3 işlemlerini ortadan kaldırarak, hızın artmasına yardımcı olur.

Bir noktadan diğer bir noktaya iletilen küçük bir Frame Relay paketi kendisinden önce gönderilecek paketlerin iletilmesini ara bellekte bekler, bu durum gecikmeye neden olur, ses için gecikme kabul edilemez bir parametredir. Bu nedenle Frame Relay ses için pek uygun değildir. Ayrıca Frame Relay’de hata kontrol mekanizmaları en aza indirilmiştir. Bu nedenle X.25 ile karşılaştırmak gerekirse daha hızlı olmasına rağmen, hatalı bilgi gönderebilir.

Frame Relay’de iki çeşit sanal devre kurulur;

• SVC (Switched Virtual Circuit) : Data iletilirken geçici olarak kurulan devre.
• PVC (Permanent Virtual Circuit) : Sürekli olarak kurulan devre.

DLCI ( Data Link Connection Identifier) : Frame Relay’de sanal devreler DLCI numaraları ile belirtilir.

Uç noktalar ve ağ arasında veri taşınması ve sinyalleşmesi ile ilgili arayüzü tanımlar. Bu arayüz birden fazla kullanıcının haberleşme kaynaklarını paylaşması esasına dayanır ve ağa bağlanan tek bir fiziksel hat aracılığıyla birden fazla nokta ile görüşmelerine olanak tanır. Bu noktada artık iki uç arasında sürekli ayrılmış bant genişliği yerine, gereksinim duyuldukça kısa zaman aralıklarında kullanılan daha yüksek bant genişlikleri söz konusudur. Bu fiziksel hat üzerinden birden fazla nokta ile yapılacak sanal bağlantılar, değişik topolojilere sahip ağlardaki kiralık devrelerle karşılaştırıldığında, gereksinim duyulan devre sayısının azalması ile maliyette avantaj sağlanmaktadır.